گفت‌وگوهای علمی بین‌المللی از منظر دیوید بوهم: مطالعه موردی نشست‌های علمی برونو لاتور در قم

نوع مقاله: علمی ـ پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیات علمی دانشگاه باقرالعلوم(ع)

2 دانشجوی داشگاه باقر العلوم ع

10.22081/jiss.2018.48791.1284

چکیده

در جوامع کنونی ارتباطات سیاسی، در قالب روابط بین‌الملل بیشتر رخ می‌دهد اما این ارتباطات، به دلیل ماهیت سوداگرایانه روابط سیاسی، کمتر زمینه وفاق بین‌فرهنگی فراهم می‌کند؛ بنابراین، نیاز جامعه جهانی به گسترش سایر عرصه‌های ارتباطی، به‌ویژه، ارتباطات علمی، به‌شدت احساس می‌شود. ارتباطات علمی، به-عنوان زمینه‌ساز ارتباطات فرهنگی، به شیوه‌های مختلف اتفاق می‌افتد که مهم‌ترین آن، به لحاظ ایجاد وفاق، گفت‌وگو میان اندیشمندان است. گفت‌وگوهای علمی که یکی از مصادیق مهم ارتباطات علمی است، با توجه به ویژگی‌های خاص خود، می‌تواند یکی از پرفایده‌ترین راه‌های انتقال معلومات و یافته‌ها باشد. نظریات متعددی پیرامون گفت‌وگوهای علمی وجود دارد که باید موردمطالعه و بررسی قرار گیرد. از میان نظریه‌های ارائه‌شده نظریه «دیوید بوهم» از اهمیت بالایی برخوردار است. وی نظریه گفت‌وگوی خود را بر محور «ارتباط»، «خلاقیت» و «تحمل» به سمتی سوق می‌دهد که اندیشمندان علمی و گفت‌وگو کنندگان در درجه اول بشنوند و بر پایه پارادایم‌های فکری- فرهنگی خویش همدیگر را ادراک نمایند. در این مقاله، با الهام از چارچوب مفهومی فوق، نشست‌ها و گفت‌وگوهای علمی پروفسور «برونو لاتور»، با نمایندگان حوزوی، در شهر قم، به روش تطبیقی موردبررسی انتقادی قرار گرفته و در عین حال که اصل برگزاری چنین نشست هایی قابل ستایش و گفتگوهای بعداز سفر لاتور نشان دهنده موفقیت های خوبی بوده است، اما به دلیل عدم توفیق در اشتراک مبانی، فاقد «تفاهم علمی» و درنتیجه با حداقل کارکرد ارزیابی می‌شود. واکاوی مورد مذکور می‌تواند زمینه را برای توانمندسازی طرفین و بهبود گفت‌وگوهای آتی فراهم نماید.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Place of International Scientific Dialogue in the View of David Bohm: Case Study of Bruno Lottery Scientific Meetings in Qom

نویسندگان [English]

  • Karim Khan mohammadi 1
  • ahamad olyaei 2
1 Faculty member of Bagher-al-ol-ulum University
2 Student of University of Bagher Al-ulum
چکیده [English]

در جوامع کنونی ارتباطات سیاسی، در قالب روابط بین‌الملل بیشتر رخ می‌دهد اما این ارتباطات، به دلیل ماهیت سوداگرایانه روابط سیاسی، کمتر زمینه وفاق بین‌فرهنگی فراهم می‌کند؛ بنابراین، نیاز جامعه جهانی به گسترش سایر عرصه‌های ارتباطی، به‌ویژه، ارتباطات علمی، به‌شدت احساس می‌شود. ارتباطات علمی، به-عنوان زمینه‌ساز ارتباطات فرهنگی، به شیوه‌های مختلف اتفاق می‌افتد که مهم‌ترین آن، به لحاظ ایجاد وفاق، گفت‌وگو میان اندیشمندان است. گفت‌وگوهای علمی که یکی از مصادیق مهم ارتباطات علمی است، با توجه به ویژگی‌های خاص خود، می‌تواند یکی از پرفایده‌ترین راه‌های انتقال معلومات و یافته‌ها باشد. نظریات متعددی پیرامون گفت‌وگوهای علمی وجود دارد که باید موردمطالعه و بررسی قرار گیرد. از میان نظریه‌های ارائه‌شده نظریه «دیوید بوهم» از اهمیت بالایی برخوردار است. وی نظریه گفت‌وگوی خود را بر محور «ارتباط»، «خلاقیت» و «تحمل» به سمتی سوق می‌دهد که اندیشمندان علمی و گفت‌وگو کنندگان در درجه اول بشنوند و بر پایه پارادایم‌های فکری- فرهنگی خویش همدیگر را ادراک نمایند. در این مقاله، با الهام از چارچوب مفهومی فوق، نشست‌ها و گفت‌وگوهای علمی پروفسور «برونو لاتور»، با نمایندگان حوزوی، در شهر قم، به روش تطبیقی موردبررسی انتقادی قرار گرفته و در عین حال که اصل برگزاری چنین نشست هایی قابل ستایش و گفتگوهای بعداز سفر لاتور نشان دهنده موفقیت های خوبی بوده است، اما به دلیل عدم توفیق در اشتراک مبانی، فاقد «تفاهم علمی» و درنتیجه با حداقل کارکرد ارزیابی می‌شود. واکاوی مورد مذکور می‌تواند زمینه را برای توانمندسازی طرفین و بهبود گفت‌وگوهای آتی فراهم نماید. .

کلیدواژه‌ها [English]

  • ارتباطات‌علمی
  • گفت‌وگوی علمی
  • دیوید بوهم
  • گفت‌وگوی خلاق
  • برونو لاتور