تبیین سیاست‌های شکل‌گیری نظام اداره فرهنگ کشور، با تکیه بر راهبرد مردمی‌سازی

نوع مقاله: علمی ـ پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای مدیریت دولتی(منابع انسانی)، دانشگاه پیام نور

2 دانشیار دانشگاه پیام نور

3 دانشجوی دکترای مدیریت دولتی دانشگاه تهران

چکیده

دولت‌ها در اداره عمومی نیازمند تعریف نقش و جایگاهی جدی برای مردم و نهادینه نمودن آن هستند. نقش مردم در حوزه فرهنگ به دلیل ماهیّت و ویژگی‌های آن از ضرورتی دوچندان برخوردار است که جمهوری اسلامی ایران به دلیل فرهنگی بودن ذات انقلاب، بیشتر به آن نیازمند است. بر این اساس باید برای اداره فرهنگ کشور به ساختاری کارآمد دست‌یافت که دولت شبکه‌ای در این خصوص الگویی قابل ‌بررسی است. ازآنجاکه این مقاله در پی بررسی، توصیف، تحلیل و ارائه است، فاقد فرضیه بوده و در پی پاسخ به این پرسش است که «چرا تا به‌ حال و به‌رغم جنس مردمی فرهنگ و خواست سیاست‌گذاران اصلی انقلاب اسلامی، نقشی جدی برای مردم در این عرصه تعریف نشده است؟» «اگر بخواهیم به این مهم جامه عمل بپوشانیم باید به چه اصول و سیاست‌هایی توجه کنیم؟» تبیین سیاست‌نامه‌ای برای تعریف و تقویت جایگاه مردم در اداره فرهنگ کشور از جمله دستاوردهای این پژوهش است. این سیاست‌نامه در شش ساحت قوانین، ساختارها، مدیران، برنامه‌ریزی، نیروی انسانی و عملیات تدوین شده است و در هر ساحت نیز به سه سطح  ملی، بخشی و اجرایی آن توجه شده و مجری، مدت زمان اجرایی‌شدن و خروجی و نتیجه مورد نظر سیاست تبیین شده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Explaining the policies behind the formation of administering Iran’s culture with regard to grassroots madestrategies

نویسندگان [English]

  • Hussein ArabAsadi 1
  • Seyyed Ali Akbar Ahmadi 2
  • Masoud Banafi 3
چکیده [English]

In public administration, governments need to define and institutionalize a formal role and position for people.  The role of people in the realm of culture is more important due to its identity and characteristics, and The Islamic Republic of Iran needs it more due to the cultural essence of the revolution. Accordingly, for administering the country’s culture, an efficient structure is needed and a network government model in this regard might be useful. Since this article seeks to investigate, describe, analyze, and present, it lacks the hypothesis and tries to find out “why, despite the democratic identity and the wishes of the major policymakers of the Islamic Revolution, no formal role has been defined for people in this arena.”Which principles and policies should we consider if we want to fulfill this goal?” In this paper, library research and analysis and pathology method is used and some policies in this regard are presented. Explaining a policy for defining and strengthening people’s position in managing the country’s culture is among the findings of this research. This policy paper is organized in six areas including; rules, structures, managers, planning, Human Resource, and activities. Each area contains 3 levels: national, regional, and operational. For each policy,executive, operational duration, output, and the result are explained.

کلیدواژه‌ها [English]

  • administration
  • culture
  • humanization
  • private sector
  • policy making
کتاب‌نامه

  1. اشتریان، کیومرث (1381)، روش سیاست‌گذاری فرهنگی، تهران: کتاب آشنا.
  2. ـــــــــــــــــ (1386)، سیاست‌گذاری عمومی ایران، تهران: نشر میزان.
  3. اصفهانی، مینا (1389)، مجموعه مقالات مدیریت و برنامه‌ریزی فرهنگی، تهران: پژوهشکده تحقیقات استراتژیک.
  4. پورعزت، علی اصغر (1387)، مبانی دانش اداره دولت و حکومت، تهران: انتشارات سمت.
  5. جوادی آملی، عبدالله (1385)، ولایت فقیه، ولایت فقاهت و عدالت، قم: نشر اسراء، چاپ ششم.
  6. خامنه‌ای، آیت الله سید علی (1385 الف)، سیاست‌های راهبردی ذیل بند ج اصل 44 قانون اساسی.
  7. دانایی‌فرد، حسن (1387)، چالش‌های مدیریت دولتیدر ایران، تهران: انتشارات سمت.
  8. دانایی‌فرد، حسن و الوانی، سیدمهدی (1385)، «استراتژی تحول در بخش دولتی ایران» دانشور رفتار، 13 (17)، ص120-197.
  9. ـــــــــــــــــ (1388)، مقدمه‌ای بر فلسفه نظریه‌های مدیریت دولتی، تهران: انتشارات صفار.
  10. دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی، در محضر ولایت (1378)، تهران: دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی.
  11. دوپویی، گزاویه (1374). فرهنگ و توسعه (ترجمه‌ فاطمه فراهانی و عبدالحمید زرین قلم)،تهران: مرکز انتشارات کمیسیون ملی یونسکو در ایران.
  12. ذوعلم، علی (1373)، «مقدمه‌ای در باب فرهنگ عمومی»« فصلنامه شورای فرهنگ عمومی». 28/12/1373. برگرفته از آدرس www. iranpress. ir
  13. رسولی، اسحاق (1389)، مجموعه مقالات مدیریت و برنامه‌ریزی فرهنگی، تهران: پژوهشکده تحقیقات استراتژیک.
  14. سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی، (1378)، سیاست‌ها و رهنمودهای کلی برنامه سوم توسعه، تهران: مرکز مدارک اقتصادی-اجتماعی، سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی.
  15. شورای عالی انقلاب فرهنگی، سیاست‌های مقابله با تهاجم فرهنگی(مصوبه شورا).
  16. عرب اسدی، حسین (1387)، «راهبردهای توسعه عدالت محور بخش فرهنگ »، مجموعه مقالات توسعه مبتنی بر عدالت، مرکز تحقیقات دانشگاه امام صادق‌(ع) و معاونت امور اقتصادی وزارت امور اقتصادی و دارایی، تهران: دانشگاه امام صادق (علیه السلام).
  17. ـــــــــــــــــ (1387)، «نظام تصمیم‌گیری، برنامه‌ریزی و مدیریت توسعه عدالت محور»، مجموعه مقالات توسعه مبتنی بر عدالت، مرکز تحقیقات دانشگاه امام صادق‌(ع) و معاونت امور اقتصادی وزارت امور اقتصادی و دارایی، تهران: دانشگاه امام صادق (علیه السلام).
  18. ـــــــــــــــــ (1388)، «تغییر ساختار سازمانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مقدمه اثربخشی مدیریت فرهنگ»، ماهنامه مهندسی فرهنگی، سال سوم، ش27 و 28، فروردین و اردیبهشت، تهران: دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی.
  19. علیزاده، حسین؛ بزرگی، سیدمهدی؛ و رضوی، سلمان (1384)، دولت و فرهنگ دینی، تهران: انتشارات عرش‌پژوه.
  20.    قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و مقدمه آن
  21. کاووسی، اسماعیل، بیگدلی، محمد، محمدنژاد عالی زمینی، ابوالقاسم (1389)، مجموعه مقالات مدیریت و برنامه‌ریزی فرهنگی، تهران: پژوهشکده تحقیقات استراتژیک.
  22. مشبکی، اصغر و پورعزت، علی اصغر (1381)، «مدیریت فرهنگ جامعه»، سخن سمت، ش8.
  23. معاونت‌پژوهشی‌مؤسسه‌تنظیم‌و‌نشر‌آثار‌امام‌خمینی(ره) (1379)، جایگاه مردم در نظام اسلامی از دیدگاه امام خمینی(ره). تهران: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره)
  24. موسوی خمینی، سید روح‌الله (امام خمینی)، صحیفه امام خمینی(ره)، مرکز تحقیقات علوم کامپیوتری اسلامی، (نسخه سوم). تهران: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره).
  25. ناظمی اردکانی، مهدی، کشاورز، سوسن (1386) سیاست‌های ساماندهی فرهنگی در ایران از دیدگاه صاحبنظران عرصه فرهنگ، مجموعه مقالات اولین همایش ملی مهندسی فرهنگی، ج۱، تهران: دبیرخانهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی.
  26. وارث، سیدحامد (1380)، «نگرش فراپارادایمی به مدیریت دولتی»، دانش مدیریت، ش55، ص81-51.
  27. الوانی، سیدمهدی و شیروانی، علیرضا (1378)، تجدید ساختار نظام‌های اداری یک اصل محوری در توسعهکشورها، مدیریت و توسعه (3)، ص17-18.
  28. هیوز، آون (1381)، مدیریت دولتی نوین (سیدمهدی الوانی، سهراب خلیلی‌شورینی و غلامرضا معمارزاده‌ تهران، مترجمان)، تهران: انتشارات مروارید.
 

 

  1. Eggers, D. William, Goldsmith, Stephen (2004), Governing by Network: The New Shape of Government, Deloitte Research/Ash Institute at Harvard – The New Public Management Imperative: Government by Network, A Joint Study by Deloitte Research and the Ash Institute for Democratic Governance and Innovation at the John F. Kennedy School of Government at Harvard University (sponsor of the Innovations in American Government Awards)
  2. Hays, S. W., & Kearney, R. C. (1997) “Riding the Crest of Wave: The National Performance Review and Public Management Reform” International Journal of Public Administration, 20.
  3. Hood, C. (1998), Beyond "Progressivism": A New "Global Paradigm" in Public Management. International Journal of Public Management,19(2).            
  4. Jones, C. Hesterly, W. S., & Borgatti, S. P. (1997), “A General Theory of Network Governance: Exchange Conditions And Social Mechanism”. Academy of Management Review, 22(4)
.www.Khamenei.ir.